Ciężko mi czytać takie rzeczy, wciąż jeszcze.Super. Kilkanaście zdań, a tak wiele tłumaczy i uczy zarazem
Moja żona była z innym - Pogadam o tym z facetem
- Rozpoczęty przez crap1966
- Rozpoczęty
Hm...dla mnie taka lektura jest jednym z celów trwania na SF
Poznawać Je bardziej
A treść posta została przedstawiona w literacko mistrzowski sposób
Zarówno ja jak i moja żona we wcześniejszych relacjach zdradziliśmy swoich partnerów. Między innymi to przybliżyło nas do podjęcia decyzji o wspólnym seksie z innymi osobami. W naszym przypadku to właściwie wykluczyło problem ewentualnej przyszłej niewierności. Dla nas obojga zwykły seks na boku nie dostarczy już pożądanych wrażeń. Zarówno cielesnych jak i emocjonalnych. Mam zdrada kontrolowana bardzo pasowała przez dłuższy czas. Wychodziliśmy z założenia nie że kazde robi to z inną osobą tylko, że wspólnie bzykamy te drugą osobę lub osoby.
Nigdy nie dopuszczajcie do siebie swoich znajomych. Podstawa to osoby do seksu i tylko do seksu. Relacje mieszane zawsze się kiepsko kończą. Zwłaszcza w trójkącie. Ktoś może potem szydzić że bawił się z twoja żoną albo to rozpowiadać. Jak już znacie kogoś kto ma ochotę na podobną zabawę to najlepiej parę, żeby zachować równowagę. My tak zaczynaliśmy. Nie wiem jakbym się czuł po pierwszym spotkaniu, gdyby moja żonę tamten bzykał a ja nie miałbym możliwości rewanżu. A tak świetnie się bawiliśmy i spodobało nam się to na tyle,że przygody trwały kilka lat.
My spróbowaliśmy i nie żałujemy. Na początek para, żeby oboje z nas było po wszystkim "winnymi" gdybyśmy uznali, że to jednak nie zabawy dla nas. Ale potem już oddawaliśmy siebie wzajemnie czy to żonę facetowi czy mnie kobiecie. Jak już ma się trochę doświadczenia do oglądanie na żywo porno ze swoją partnerką nabiera zupełnie innych kolorów. Klucz do podchodzić do tej trzeciej osoby przedmiotowo. Chcemy jej ciała, reszta nas nie obchodzi. Uwielbiałem oddawać swoją młodszym od niej i patrzeć jak dojrzała kobieta po 30stce daje chłopaczkowi coś, czego wcześniej nie doświadczył. Ja nigdy nie miałem okazji spróbować ze starszą niż ja, to gdy taka znaleźliśmy to spotkaliśmy się kilka razy, moja uwielbiała na nas patrzeć mimo, że ta druga nie była jakoś bardzo urodziwa. Moja kręciło to, że ja się dobrze bawię a mnie to dodatkowo nakrecało. Seks z dodatkowymi osobami musi skupiać się na hedonistycznych doznaniach. Niczym innym.
Z jednej strony zazdroszcze, z drugiej mimo pewnych marzen erotycznych na az tyle bym sie nie zdecydowal, nawet gdyby moja kobieta byla otwarta na eksperymenty z innymi osobami. Ale co kto lubi.
Mozesz powiedziec cos wiecej o samym procesie dojrzewania do tej decyzji? To mnie interesuje. Moja nie chce o tym w ogole słyszec (co szanuje i nie namawiam jej wiecej) sam mam takie fantazje ale tez nie wiem czy zdecydowalbym sie na taki krok, gdybym hipotetycznie mial okazje.
Gdzieś już o tym wspominałem pokrótce. Oboje mieliśmy za sobą kilka związków, które zazwyczaj się kończyły tak samo - zdradą. Oboje nie potrafiliśmy zbytnio tego uzasadnić, dlaczego decydowaliśmy się na takie kroki. Odpowiedzi były czasami żenująco śmieszne, jak "bo myślałam że się nie wyda" do "bo byłem ciekawy jaka jest w łóżku" po trywialne "nie wiem, ale zbyt łatwo to się stało". Gdy byliśmy już ze sobą na prawdę mocno związani zaczęliśmy się trochę obawiac swojej natury. Jednocześnie powoli na początku we dwoje zaczęliśmy próbować nowych rzeczy. Od wymiany wspólnych doświadczeń z poprzednimi partnerami, porno. Oglądanie wspólnie, naśladowanie. Poznawaliśmy na wzajem swoje fantazje czy jak kto woli fetysze. Aż zaczęliśmy oglądać sceny z wymianami, cuckold itd. Było to coś co na nas działało najmocniej. Zaczęliśmy rozmawiać, wtedy jeszcze hipotetycznie, co byśmy chcieli przeżyć. Dowiedzieliśmy się wtedy o sobie dużo rzeczy, które potem stały się podstawą do eksperymentów w realu. Decyzja w naszym przypadku przyszła naturalnie, nie było jakiegoś dnia, gdy usiedliśmy i stwierdziliśmy że pora zacząć. Wiedzieliśmy, że zaczniemy dużo wcześniej. Oboje to czuliśmy, któregoś razu po prostu byliśmy w nastroju żeby spróbować i weszliśmy na odpowiedni portal. Na początek celowo spotkaliśmy się z parą, zeby nasze doznania były jak najbardziej podobne, nie chcieliśmy skakać na głęboką wodę od razu i planowaliśmy zrobić to bez wymiany (ale ostatecznie do niej doszło). Za pierwszym razem była adrenalina i strach, że to może byc zły pomysl, wiedzieliśmy że podejmujemy ryzyko, ale chęć doświadczenia była u obojga z nas silniejsza. Nie czuliśmy po wszystkim żadnego dyskomfortu i poszło. Możliwie że nie żałujemy gdyż spotykaliśmy się w celu realizacji konkretnych "scenariuszy". Nie dla seksu samego w sobie. On miał nam dać konkretne doznania, które mieliśmy ochotę przeżyć. Dodatkowe osoby zawsze były dla nas tylko narzędziami do realizacji celu. Ważne było to, że nauczyliśmy się robić coś dla siebie na wzajem z tymi drugimi osobami. Posłużę się przykładem - moja jest hetero ale dla mnie potrafiła czasem być bliżej z inną kobietą, bo skupialiśmy się na sprawianiu sobie przyjemności przy użyciu innych a nie na bzykaniu innych (mimo że w sensie technicznym to właśnie robiliśmy). Jeśli moja miała ochotę zobaczyć mnie z konkretną kobieta, z którą nawiązała kontakt to nawet jak nie odpowiadała ona mojemu gustowi to chętnie to robiłem dla satysfakcji swojej kobiety. Na tym to polega.
Bardzo dziwna dyskusja. Przyznam szczerze, że dopiero przejrzałem, kilka postów wpadło mi w oko i na pewno będę chciał przeczytać na spokojnie i przemyśleć – a może nawet odpowiedzieć.
Zaskoczyło mnie jedno: założyciel wątku pisał o podnieceniu, ale gdzieś to wszystko po drodze wyparowało, zostało tylko pragnienie, żeby ktoś obcy i anonimowy odpisał mu, że "to zła kobieta była", a także trochę szorstkich komentarzy w stronę tych, którzy mieli inne zdanie. Szkoda, że nagle znikł i nie doprowadził sprawy do końca. Może chciał po prostu dać upust swoim emocjom?
Cuckold/wifesharing to wspaniała rzecz, mogę coś na ten temat powiedzieć. Z kolei zdrada boli zawsze, niezależnie od układów i marzeń. Zdarzają się przypadki, w których zdradzany mężczyzna odkrywa w sobie podniecenie tą sytuacją, ale nie da się każdego mężczyzny walniętego w rogi namówić na pasję do cuckoldu, bo to tak nie działa. Takie relacje są świetne, jeśli wyrastają z uczciwości i zaufania, które są biegunowo odległe od zdrady.
Zaskoczyło mnie jedno: założyciel wątku pisał o podnieceniu, ale gdzieś to wszystko po drodze wyparowało, zostało tylko pragnienie, żeby ktoś obcy i anonimowy odpisał mu, że "to zła kobieta była", a także trochę szorstkich komentarzy w stronę tych, którzy mieli inne zdanie. Szkoda, że nagle znikł i nie doprowadził sprawy do końca. Może chciał po prostu dać upust swoim emocjom?
Cuckold/wifesharing to wspaniała rzecz, mogę coś na ten temat powiedzieć. Z kolei zdrada boli zawsze, niezależnie od układów i marzeń. Zdarzają się przypadki, w których zdradzany mężczyzna odkrywa w sobie podniecenie tą sytuacją, ale nie da się każdego mężczyzny walniętego w rogi namówić na pasję do cuckoldu, bo to tak nie działa. Takie relacje są świetne, jeśli wyrastają z uczciwości i zaufania, które są biegunowo odległe od zdrady.
Można dyskutowac czy wifesharing to coś dobrego, czy złego. Skoro tu jesteśmy, to chcemy dyskutowac o seksie szeroko. Piszemy tu na forum o swoich fantazjach i perwersjach... Jezeli wszystko jest transparentne i uzgodnione i robione z poszanowaniem obu stron, to chyba wszystko jest dla ludzi. Gorzej jak jedna strona robi to po kryjomu... Generalnie, otwarcie związku to bardzo poważna decyzja...
Ja nie mówię, że wifesharing jest dobry (w opozycji do złego). Twierdzę tylko, że jest wspaniały jako przeżycie. Nie interesuje mnie etyka, ale estetyka – a ta, jak wiadomo, jest względna. Natomiast zgodzę się odnośnie jawności i wzajemnego szacunku, ale to już znowu jest etyka. Paradoksalnie, w otwartym związku także można zdradzić partnera – i zostanie to odebrane równie boleśnie.
(Obowiązkowy rechot Leppera: "no ale jak można... hehe... zgwałcić prostytutkę?")
(Obowiązkowy rechot Leppera: "no ale jak można... hehe... zgwałcić prostytutkę?")
Ale przetrwaliście ???
Zacytowałem, bo oryginalny post jest już stronę wcześniej, więc łatwiej wrócić i przeczytać go, a warto. Dzięki @D'Arc za wydobycie go. Przepraszam też za klamrę, bo tak naprawdę to, co istotne, jest wewnątrz.
Z jednej strony przeraża mnie sytuacja, z której Cię wyciągnął, a z drugiej dystans do osoby, która Cię uratowała. Piszesz wręcz, że brzydziłaś się swoim wybawicielem i gardziłaś nim. Nie znam go, nigdy go nie widziałem, a także nigdy nie byłem w sytuacji aż tak strasznej, że zgodziłbym się oddać siebie, bo to przecież zrobiłaś. Nie oceniam tego, stwierdzam jedynie ogrom poświęcenia z Twojej strony, bo aby on stał się narzędziem w Twoich rękach, Ty musiałaś się stać narzędziem dla Twoich planów. Zastanawia mnie, z jakim spokojem akceptujesz tę naturę pasożyta. Powtarzam jednak, że nigdy nie byłem w takim położeniu, że zdecydowałbym się na wykorzystanie innej osoby w "zimny, wyrachowany" sposób. Miałem w życiu sporo szczęścia – nie w sensie wygrywania pieniędzy w Totka – i wielokrotnie zdarzały mi się sytuacje, w których mógłbym być komuś wdzięczny. Trudno jest mi wyobrazić sobie, w jakim piekle trzeba wzrastać, żeby nie mieć w sobie takiego odruchu, bo – przyznam uczciwie – to nie jest coś, co chciałbym sobie wyobrażać.
Nie oceniam osoby, ale jeśli opisane przez tę osobę warunki uczyniły ją tym, kim jest, to są to warunki straszne, ale (niestety) dość częste. Zastanawia mnie jednak, czy przekazałaś swoim dzieciom swoją pogardę do ich ojca? Czy nauczyłaś je, że dla własnego szczęścia można poświęcić innych? Jak dla mnie, kwiaty z biedry są wspaniałą alternatywą dla przetrawionego alkoholu.
Próbuję sobie wyobrazić, w jakiej desperacji trzeba być, żeby zgodzić się na fajne życie za cenę cudzego. Bo tylko desperacja może uzasadnić taką postawę. Przede wszystkim jednak cieszę się dużo bardziej moim życiem – takim, jakie jest, a do doskonałości wiele mu brakuje – bo mam pewność, że moja żona taka nie jest.
Jeśli to jednak fikcja (w co z jednej strony chciałbym wierzyć, a z drugiej – nie chciałbym, bo to jakbym sugerował autorce, żeby z braku chleba jadła ciastka: ponieważ nie umiem sobie wyobrazić jej motywacji, to musi być okrutna i tyle) – jeśli to fikcja, to jest znakomicie napisana, ponieważ boleśnie realistyczna, niestety.
Jedni znajdą w sobie siłę do życia/zmiany/trwania a inni posuną się do rezygancji z człowieczeństwa w imię osiągnięcia celów. Ja chciałabym tych drugich nie spotykać na swojej drodze, dlatego liczę, że Renata odpisze na moje pytanie - jak rozpoznać zimnego człowieka, który tylko udaje. Czy da się to rozpoznać?
Faceci są jak dzieci, jeśli wiesz na czym im zależy to zrobią dla ciebie wszystko.
Oczywiście że tiptopami, jak kraść to małą łyżką.
Ale musi być wysoce penisosterowny podejrzewam. Wtedy jest szansa, że mózg mu cipką zarośnie i można z nim robić co się chce. Czyli kwestia doboru odpowiedniej ofiary. Trzeba sobie nie wybierać zbyt myślącego, wtedy sam nawet okręca się wokół naszego palca.
Prawda jest taka, że w jednym komentarzu musiałam streścić lata życia, więc siłą rzeczy wszystko jest skondensowane, ostre, wręcz jaskrawe.
Na początku... na początku byłam mu autentycznie wdzięczna. To było jak wyjście z mroku do ciepłego, sterylnego pokoju. On był moim wybawicielem – troskliwy, oddany, niemal nabożny w spełnianiu moich zachcianek. Nigdy nie naciskał, zawsze czekał na mój znak. Było mi tak potwornie wygodnie, że przez chwilę wierzyłam, że to wystarczy. Ale życie to nie tylko bezpieczeństwo. Z czasem poczułam, że po prostu zamieniłam jedno więzienie na drugie – tyle że to nowe miało złote kraty i pachniało świeżą pościelą. Nawet najlepszy kawior, jedzony codziennie przymusowo, w końcu zaczyna smakować jak popiół.
Dzieci? One go uwielbiają. Mają w nim oparcie, o jakim ja mogłam tylko marzyć. On ma w sobie te pokłady nieskończonej, niemal nieludzkiej cierpliwości. Potrafił wracać z pracy skrajnie wyczerpany, a i tak siadał z nimi do lekcji, jakby to była najważniejsza rzecz na świecie. Czy o nie walczyłam? Tak. Ale spójrzmy prawdzie w oczy – walczyłam o nie także dlatego, by mieć zabezpieczenie, by mieć te alimenty. On i tak płaci za wszystko: szkoły, internaty, dodatkowe koszty.
Możecie nazywać go frajerem, możecie mówić, że go wykorzystałam. Może to prawda. On pewnie nadal mnie kocha, na swój cichy, naiwny sposób. Ale ja nie mogłam już dłużej oddychać w tej ciszy. Potrzebowałam życia, nawet jeśli cena za nie jest tak wysoka i bolesna.
Sorry, że się wtrącę, ale wbrew opini D,Arc przypuszczam, że to nie penis był sterem tylko "koło sercowe" posługując się żeglarską terminologią
Podobne tematy
Podobne tematy
-
-
-
-
Uwielbiam jak moja żona chodzi nago (sauna) lub opalanie toplees.
- Started by Tomasz (Kasia)
- Odp: 59
-
Moja żona to dziwka - opowiadanie ilustrowane (cuckold)- Started by Duch71
- Odp: 2
Nie dołączyłeś do żadnego pokoju.