Pierwszy mój post, ale od razu "na ostro". Uwielbiam seks. Zawsze, od zawsze i chyba na zawsze. Zaskoczyła mnie wczoraj moja młodsza siostra stwierdzeniem, że albo jestem szalona, albo uzależniona. Nie widzę konieczności pójścia na etat, kiedy mogę wykonywać swoją pracę jako wolny strzelec. Za mniejsze pieniądze, ale wolna i mogę spełniać swoje zachcianki seksualne kiedy chcę i pracować kiedy już naprawdę muszę. Według niej stawianie seksu na pierwszym planie, przed zmianą telewizora na nowszy model (notabene, żeby obejrzeć porno nie muszę mieć 3D), wyjazdu do Egiptu (jakoś Arabowie mnie nie kręcą),oraz nową lodówką ( która chłodzi nie grzeje) jest powodem do obaw o moje zdrowie psychiczne. Niepokoi się, że za rok lub dwa nie znajdę już nic co mnie podnieci i będzie problem. Eksperymentuję w każdym calu, poszukuję i ciągle mi mało, to fakt, ale czy to jest nienormalne, że kobieta jest świadoma własnej seksualności i korzysta w pełni z tego co może w tej materii dać jej świat?
Też kocham sex i trudno wytrzymać mi dzień bez faceta.
