Prywatny kierowca na każde wezwanie

[Misfit]

Wysadziłem klientów pod zamówionym adresem i zacząłem szukać nowych zleceń, kiedy rozpoczęła się cała ta historia. Można powiedzieć, że to moja wina, mogłem spokojnie poczekać na powiadomienie, mogłem zachować większą czujność. Wtedy wszystko potoczyłoby się inaczej…

Jak? Tego już się nigdy nie dowiemy.

Jechałem powoli ulicą graniczącą z parkiem i jednym okiem patrzyłem na ekran telefonu, szukając nowych zleceń. Było już dość późno, chciałem więc szybko zaliczyć jeszcze jeden, może dwa kursy i wrócić do domu. Dlatego omal nie potrąciłem dwóch lasek, które dosłownie znikąd nagle pojawiły się na środku jezdni. Zahamowałem ostro, a auto zatrzymało się tak blisko nich, że jedna z nich oparła dłonie na masce.
Już miałem nacisnąć klakson i zacząć je opieprzać, ale powstrzymał mnie wyraz ich twarzy – były przejęte, może nawet wystraszone. Przez sekundę czy dwie stały zamurowane, niczym sarny uchwycone przez światła nadjeżdżającego samochodu, ale w końcu zerwały się i ruszyły do drzwi auta tak szybko, na ile pozwoliły im wysokie szpilki.

– Jedź! Szybko! – krzyknęła ta w czerwonym, kiedy obie znalazły się z tyłu.

Może to jej ton, może zwyczajny szok, w każdym razie posłuchałem i ruszyłem. Chwilę później zobaczyłem w lusterku, jak z parku wybiega dwóch policjantów. Jeden z nich sięgnął do służbowego radia, a drugi ruszył biegiem za powoli rozpędzającym się samochodem.

No to się wjebałem…
Zatrzymać się czy przyśpieszyć?

Spojrzałem w lusterko, wystraszone dziewczyny raz patrzyły przez tylną szybkę, raz na mnie.
– Jedź, no jedź… proszę – odezwała się ta druga, brunetka w niebieskiej sukience.

Ja byłem głupi, one ładne.
Przyśpieszyłem.

Po chwili zniknąłem policjantom z pola wzroku, docisnąłem gaz jeszcze mocniej, a później znów skręciłem. Już myślałem, że jest po problemie, gdy przecznicę przede mną nagle przeciął radiowóz na sygnale. Zahamowałem ostro i odczekałem, aż syrena przycichnie.

Coraz lepiej…

Po chwili znów ruszyłem, gorączkowo myśląc, jak najszybciej wydostać się z tej części miasta. Unikając głównej ulicy, jechałem jak najszybciej. Gdy znów usłyszałem przed sobą syrenę i zobaczyłem te charakterystyczne błyski, nacisnąłem hamulec i gwałtownie wjechałem w boczną uliczkę. Zbyt szybko i zbyt ostro. A może to znak stał zbyt blisko jezdni. W każdym razie nie zmieściłem się i przedni zderzak zahaczył o metalowy słup.

Zaparkowałem kilka metrów dalej i wyłączyłem silnik, a dosłownie sekundę później za nami przejechał radiowóz. Serce waliło mi jak oszalałe. Na chuj mi było to ostatnie zlecenie?! Spojrzałem w lusterko, żeby przyjrzeć się moim niespodziewanym pasażerkom.

Obie miały po 20, może 25 lat. Obie wystrojone były na imprezę i obie robiły wrażenie. Blondynka miała na sobie czerwoną cekinową sukienkę, a mocny makijaż sprawiał, że jej twarz przypominała nieco lalkę Barbie. Tyle że w bardzo seksownym wydaniu.

Druga mogła mieć południowe korzenie. Ciemne oczy w kształcie migdałów, delikatne rysy i łagodny uśmiech z łatwością mogły zawrócić w głowie. Zwłaszcza, jeśli spojrzało się w dół, na krótką sukienkę opinającą jej ciało.

– Możesz już jechać – powiedziała blondynka, uśmiechając się lekko, gdy nasze spojrzenia spotkały się w odbiciu lusterka.
– A może to wy możecie już wysiąść? – odpowiedziałem zdenerwowany.
– Julia… – odezwała się brunetka. – Proszę, zabierz nas stąd – zwróciła się do mnie, kładąc mi dłoń na ramieniu i też się uśmiechając.

Chwilę jeszcze stałem, ale w końcu odpaliłem silnik i ruszyłem. Nie słyszeliśmy już radiowozu, wyglądało na to, że nam się upiekło. Poza moim zderzakiem. Brunetka podała adres w centrum, a ja skręciłem w tamtym kierunku.

– Nasz bohater – brunetka uniosła się i wcisnęła w przestrzeń między fotelami, a ja poczułem na policzku jej krótki pocałunek. Poczułem jej wyraziste perfumy i alkohol, który musiała wypić. Wyraźnie to nie był początek ich wieczoru. Blondynka się zaśmiała.
– Nie tak szybko, Dani, jeszcze nie zasłużył na nagrodę – rzuciła żartobliwie.
– Pomógł nam.
– A może po prostu wpadł ci w oko?
– Daj spokój.
Zaczęły się śmiać i wyraźnie rozluźniły.
– No co… myślisz, że miałby ochotę na ciebie albo mnie? – nie dawała spokoju Julia i prowokacyjnie wypięła dekolt, dobrze wiedząc, że obserwuję je w lusterku.
– A może wolałbym was obie na raz? – wtrąciłem się w ich rozmowę.
Zaśmiały się, ale atmosfera w samochodzie wyraźnie się zmieniła.
– Myślisz, że dałbyś nam radę? – rzuciła wyzywająco blondynka.
– Chcesz się przekonać? – odparłem pewnie.
– Może… nie mówię, że nie – powiedziała, a jej ton był niczym haczyk, który aż chciało się chwycić.
– Zaparkuj tutaj – wtrąciła się Dani, wskazując wolne miejsce przy ulicy.

Chwilę później wysiadła i obeszła samochód. Pochyliła się i przez uchylone okno znów dała mi całusa.
– Jeszcze raz dziękuję – powiedziała z uśmiechem, a później uciekła.
– Tylko grzecznie mi tam i daj znać, jak będziesz u siebie – rzuciła jeszcze do Julii, wchodząc po schodach wejściowych prowadzących do domu.

Chwilę później ruszyłem, tym razem kierując się na obrzeża miasta. Tę dzielnicę kojarzyłem jedynie pobieżnie. Sam nie miałem tam co robić, a mieszkańcy częściej mieli własnych kierowców niż korzystali z Ubera.

– O co poszło?
– Słucham?
– Dlaczego was gonili?
Julia zastanawiała się przez chwilę.
– Imprezowałyśmy, miałyśmy zmienić lokal, ale po drodze chciałyśmy trochę się podkręcić dla lepszej zabawy. I wtedy zauważyli nas gliniarze.
– I pewnie nie chodziło o picie w miejscu publicznym? – zapytałem, patrząc w lusterko.
– Pewnie nie – odpowiedziała z zadziornym uśmiechem, gdy nasze spojrzenia znów się spotkały. Żadnego zmieszania, żadnej pokory.
– I pewnie miałybyście spore problemy?
– Pewnie tak – lekko, swobodnie. To już nie był jej problem, znów się jej upiekło.

Bezczelna, rozpuszczona laska z bogatego domu, która myślała, że świat należy do niej. Nieraz miałem takie w samochodzie i nigdy nie robiły dobrego wrażenia. Wyglądały jak milion dolców, to prawda, ale gdy się odzywały, czar zwykle pryskał jak bańka mydlana. Dla nich kasa nie była problemem, mimo że nigdy nie musiały na nią pracować. Dlatego nie dało się z nimi normalnie rozmawiać. Jakby żyły w innym świecie, w rzeczywistości, w której każdy problem rozwiązuje się sam, a zderzak sam się naprawi. Przypomniałem sobie o nim i aż sapnąłem z gniewu. Przejeżdżaliśmy właśnie obok centrum handlowego. Pod wpływem impulsu skręciłem i wjechałem na parking.

– Co robisz? – Julia zareagowała dość szybko.
Poczułem dziwną satysfakcję, słysząc w jej głosie nutkę niepokoju.
– Spokojnie, chcę tylko zobaczyć, co z samochodem – powiedziałem i zatrzymałem auto na zupełnie pustym placu.

Wysiadłem, żeby sprawdzić szkody. Lakier był solidnie zdarty, a kiedy dotknąłem zderzaka, okazało się, że tworzywo pękło pod wpływem uderzenia. Nagle przed sobą zobaczyłem czerwone szpilki.

– I jak? – zapytała Julia, patrząc na mnie z góry. Stała na lekko rozstawionych nogach, świadomie prezentując, jakie świetnie wyglądają na wysokich obcasach.
– Nie wygląda to dobrze, ale mogło być gorzej – powiedziałem, unosząc się i stając przed nią. Nawet w szpilkach była kilka centymetrów niższa. Patrzyłem jej w oczy, ale wzrok instynktownie przesuwał się też niżej, na kuszący dekolt.
– A jak one wyglądają? – zapytała z tym samym zadziornym uśmiechem, widząc, gdzie uciekł mi wzrok.
– Dobrze, chyba nie mogło być lepiej – odparłem i też się uśmiechnąłem. Była bezczelna, ale trudno było zapanować nad naturą.
– Chyba ci jeszcze nie podziękowałam.
– Zdecydowanie nie.
– I chyba zasłużyłeś na więcej niż zwykłe „dziękuję” – przesunęła dłonią po mojej klacie.
– Też tak myślę.
Jej dłoń przesuwała się powoli. Coraz niżej. W końcu poczułem ją na kroczu. Chwyciła mojego penisa przez spodnie i zaczęła masować.
– Dani tu nie ma, więc chyba ja dam ci nagrodę – uśmiechnęła się, poruszając powoli dłonią.
– Może poradzisz sobie sama – odparłem, czując narastające podniecenie.
Julia przerwała na chwilę i sięgnęła do mojego paska. Poradziła sobie z nim sprawnie, później to samo zrobiła ze spodniami. Przygryzające wargę, włożyła dłoń w moje bokserki i chwyciła penisa, który zdążył już stanąć na baczność.
– Jeszcze się zdziwisz – powiedziała, znów patrząc mi w oczy.
Zacisnęła palce mocniej na pulsującym trzonie i zaczęła szybciej poruszać dłonią. Starałem się stać spokojnie i zachować spokojny wyraz twarzy, ale nie było to łatwe. Julia robiła mi dobrze i uważnie obserwowała moje reakcje. Uśmiechała się zaciekawiona, jak dziewczynka, która dostała nową zabawkę i sprawdzała, co może zrobić.
– Gdybym wiedziała, jaki masz sprzęt, może zrobiłabym to wcześniej. Uwielbiam duże kutasy – wymruczała w pewnej chwili.

Puściła penisa i patrząc mi w oczy przesunęła wysuniętym językiem po swojej dłoni. Raz, a później drugi, zostawiając na palcach sporo śliny. Znów chwyciła penisa, a dłoń ślizgała się po nim szybciej.
Nie byłem już w stanie powstrzymać jęków.
Na twarzy Julii pojawił się zadowolony uśmiech.
– Dobrze? Masz ochotę się spuścić?
– Zaraz skończę.
Nie odpowiedziała, a jedynie przyśpieszyła. Trzepała energicznie, a mój kutas pulsował coraz mocniej. Doszedłem chwilę później. Sperma wystrzeliła i spadła na asfalt między nami. Jula dalej poruszała dłonią, a ja nie mogłem powstrzymać jęków, gdy wyciskała ze mnie kolejne salwy.

Gdy w końcu puściła penisa, jej dłoń była mokra od spermy. Uśmiechała się z satysfakcją. Puściła mi oko i samym czubkiem języka zebrała odrobinę nasienia z palca.
– Może częściej powinnam korzystać z Ubera – zaśmiała się, a później sięgnęła do torebki i wyciągnęła chusteczkę, żeby wytrzeć dłoń.
– Tylko bez uciekania przed gliniarzami.
– To było najbardziej podniecające – powiedziała, odwracając się do mnie tyłem i wracając do samochodu.

Sam wsiadłem chwilę później, a po kolejnych 15 minutach zatrzymałem się pod bramą wjazdową dużej posiadłości. Julia bez słowa wysiadła i podeszła do moich drzwi.
– To za kurs, napiwek już dostałeś – pochyliła się i wyciągnęła ze stanika banknot, który następnie włożyła mi do dłoni. Bez dalszego pożegnania ruszyła do bramy.
Ona zniknęła w swoim królestwie, ja uznałem, że wystarczy mi wrażeń na tę noc i wróciłem do domu. Zrobiło się już naprawdę późno, a ja miałem następnego dnia ważne spotkanie.

Następnego dnia pojechałem na umówioną rozmowę kwalifikacyjną. Czułem się dziwnie w marynarce, ale kumpel, który załatwił mi to spotkanie, doradził, żebym prezentował się jak najlepiej. Sam zrezygnował, bo urodziło mu się dziecko i potrzebował stabilniejszych warunków i stałych godzin pracy.

Spotkanie było umówione w biurowcu należącym do jakiejś korporacji. Zostałem wprowadzony do niewielkiej sali, ale na samą rozmowę musiałem zaczekać prawie godzinę. W końcu w drzwiach pojawił się wysoki facet. Wyglądał dobrze, ale siwiejące włosy zdradzały dojrzały wiek.

– Przepraszam za spóźnienie, obowiązki – zaczął i silnie uścisnął mi dłoń. – Ale właśnie dlatego też teraz będziemy rozmawiać. Nie mam zbyt wiele czasu, dlatego przejdę od razu do konkretów. Potrzebuję zaufanego i konkretnego człowieka od… wszystkiego. Moja żona i córka mają sporo zajęć i pana zadaniem będzie pomoc we wszystkim, o co poproszą. Jeśli będą chciały pojechać do galerii – pan je zawiezie. Jeśli będą chciały, żeby odebrać coś z miasta – pan to odbierze. Jeśli będą potrzebowały zakupów – pan po nie pojedzie. Nie szukam więc tylko kierowcy, raczej konsjerża.
– Jasne, rozumiem – odpowiedziałem, choć zapisałem sobie w pamięci, żeby sprawdzić, kim jest konsjerż.
– Liczę na pełną dostępność, a to oznacza też pewne wyrzeczenia. Moja córka jest młoda, lubi imprezować. Musi się więc pan spodziewać, że trzeba będzie pojechać po nią w środku nocy. Nie wyobrażam sobie, żeby był pan wtedy np. niedostępny czy niedysponowany.

Słuchając kolejnych wymagań, rozumiałem, dlaczego kumpel zrezygnował. Ciężko zadbać o bliskich i jednocześnie być na każde skinienie kogoś innego. Sam nabrałem wątpliwości, czy to na pewno praca dla mnie. Kiedy rozmowa zeszła na mnie, wątpliwości tylko narosły – ktoś musiał solidnie sprawdzić moją przeszłość, bo facet w zasadzie nie czekał, aż opowiem mu o sobie, tylko zadał kilka niewygodnych pytań dotyczących pracy i doświadczenia. Ostatecznie chyba zdałem ten test, a kiedy przeszliśmy do pieniędzy, okazało się, że takiej kasy na taryfie nie wyciągnąłbym, nawet gdybym jeździł całymi dniami.

Może warto było zaryzykować…

Tydzień później, gdy podjechałem pod bramę mojego nowego miejsca pracy, głośno przełknąłem ślinę i znów zacząłem poważnie zastanawiać się nad swoimi decyzjami. W czasie, który minął od rozmowy przeszedłem chyba wszelkie testy, jakie można przejść, starając się o pracę. Byłem zdrowy jak ryba, stabilny psychicznie i gotowy do pracy. Kupiłem sobie nawet nowe ciuchy, żeby prezentować się właściwie.
Nie w tym był problem.

Stałem właśnie pod bramą, pod którą kilka dni temu zostawiłem Julię…

W tej chwili znacznie lepiej zrozumiałem, co miał na myśli jej ojciec, kiedy wspomniał, że córka lubi imprezować, a także to, że czeka mnie znacznie większe wyzwanie, niż myślałem. Nie było jednak odwrotu, w dłoni miałem służbowy telefon z informacją, o której godzinie miałem się zjawić. Automatyczna brama się otworzyła, a ja kilka chwil później znalazłem się na terenie posiadłości.
Sam podjazd miał kilkanaście metrów i kończył się rondem, z którego był też zjazd do garażu przyłączonego do głównego budynku. Nowoczesny piętrowy dom, a w zasadzie willa, był rozmiarów niewielkiego bloku. Nawet nie chciałem się zastanawiać nad tym, ile to wszystko kosztowało.

Kilka chwil później drzwi się otworzyły i wyszła z nich Julia. Bez wyzywającej sukienki i ostrego makijażu wyglądała zdecydowanie młodziej. I grzeczniej. Podeszła do samochodu bez odrywania wzroku od telefonu i wsiadła przez otworzone przeze mnie drzwi. Nawet na mnie nie spojrzała. Jako pracownik jej ojca byłem niewidzialny.

Włączyłem silnik i ruszyłem pod adres, który też dostałem w wiadomości. Jechaliśmy w ciszy, Julia dalej zajęta telefonem, a ja skupiony na drodze i zerkający tylko co jakiś czas w lusterko.
– Salon kosmetyczny? Szykujesz się na kolejną imprezę? – nie wytrzymałem w końcu.
– Słucham? – rzuciła chłodno, nawet nie podnosząc oczu.
– Masz jakieś wyjście w planach?
– To moja sprawa.
– Możliwe, ale chciałbym wiedzieć, czy znowu będę cię musiał wyciągać z kłopotów.
Wreszcie przestała patrzeć w ekran. Nasze spojrzenia spotkały się w lusterku, ale skojarzyła mnie dopiero po chwili.
– Nasz rycerz z Ubera?
– Ten sam.
– Śledzisz mnie?
– Może chcę mieć pewność, że nie narobisz więcej kłopotów?
– A może to ty znów potrzebujesz pomocnej dłoni?
– Nie miałbym nic przeciwko.
– Nie licz na to – zaśmiała się. – To była wyjątkowa nagroda.
– Kto wie, może jeszcze na nią zasłużę.
– Nie rób sobie nadziei – trudno było ocenić, czy ostry ton był tylko grą, czy faktycznie finał naszego poprzedniego spotkania był jedynie efektem mieszanki adrenaliny i alkoholu. Julia wróciła do telefonu, a ja nie naciskałem.
– Poczekaj na mnie, bo później pojedziemy do Dani – powiedziała, wysiadając, kiedy zatrzymaliśmy się na parkingu przed salonem.

Ona zniknęła w budynku, a ja wyciągnąłem telefon, żeby czymś się zająć. W pewnej chwili pomyślałem, żeby zajrzeć na instagrama Julii, ale okazało się, że ma prywatny profil.

Czas zleciał szybko i w końcu zobaczyłem, jak Julia wychodzi z salonu w towarzystwie innej dziewczyny. To była Dani – albo nie zauważyłem, kiedy przyszła, albo była już tam, zanim przyjechaliśmy.
– Hej – przywitała się, wsiadając do tyłu.
– Cześć, znowu się spotykamy.
– To chyba przeznaczenie – patrzyła na mnie w odbiciu lusterka.
– Przekonamy się.
– Dobra, skończyliście? – wtrąciła się Julia.
– Pamiętasz adres? – zapytała Dani.
– Jasne, jak mógłbym zapomnieć.
– Jeźdźmy już – Julii wyraźnie nie podobała się nasza wymiana zdań.

Niedługo później podjechałem pod ten sam adres, pod który odwoziłem Dani za pierwszym razem, a dziewczyny wysiadły. Julia rzuciła tylko, żebym był pod telefonem i tyle.

– To naprawdę on – rzuciła Dani, kiedy znalazły się w jej mieszkaniu.
– No przecież ci mówiłam.
– Ale trudno uwierzyć w taki zbieg okoliczności.
– Nie musisz mi mówić.
– I co teraz? Skorzystasz? – Dani uśmiechnęła się i szturchnęła Julię.
– Z niego?
– Niezły jest.
– Nie najgorszy – przyznała Julia. – I ma konkretny sprzęt – dodała szybko. Za szybko, ale irytowało ją wyraźne zainteresowanie ze stronny Dani. Chciała utrzeć jej nosa i pokazać swoją wyższość.
– CO!?

Julia milczała przez chwilę, trochę żałując, że nie potrafiła trzymać języka za zębami. Mina koleżanki nie dawała jednak złudzeń, że odpuści.

– No… jak mnie odwoził, to zatrzymaliśmy się na moment na parkingu – zaczęła. – No i tak jakoś wyszło, że mu zrobiłam dobrze. Ale tylko ręką!
– Ty zdziro! – Dani znów przyjaźnie szturchnęła koleżankę, ale widać było, że ta informacja lekko ją zgasiła.
– To nic wielkiego – broniła się Julia. – Znaczy wiesz, że mu zrobiłam, bo tak to, to miałam za co chwycić – zaśmiała się, zadowolona ze swojej przewagi.
– Czyli masz plany na więcej? – zapytała Dani.
– Nie wiem… – Julia uświadomiła sobie, że faktycznie tak jest.

Na parkingu zaszalała, bo nie przyszło jej do głowy, że kiedykolwiek jeszcze się spotkamy. Gdy zobaczyła nowego kierowcę, wręcz skreśliła możliwość, że coś się jeszcze wydarzy. Pracownicy jej ojca byli niewidzialni. Zainteresowanie Dani zmieniło jej nastawienie, uważała, że ma pierwszeństwo. I musiała przyznać, że faktycznie mogło być ciekawie. Zwłaszcza, kiedy przypomniała sobie akcję na parkingu.

– To lepiej pomyśl, laska, i daj znać – Dani przerwała jej zamyślenie. – Ja też chętnie sprawdzę, co ma w spodniach.

Jakąś godzinę później Julia zadzwoniła, żeby ją odebrać. Gdy podjechałem, uśmiechnęła się i wsiadła z przodu. Zdziwiłem się, ale nic nie mówiłem.
– Do domu?
– Tak, mam dość miasta na dziś.
– Myślałem, że lubisz ten klimat.
– Jeszcze bardzo mało o mnie wiesz – uśmiechnęła się, patrząc na mnie z boku. Coś się ewidentnie zmieniło.
– Zawsze można to zmienić.
– Chciałbyś, co? – wyraźnie się droczyła.
– Łatwiej by mi się pracowało.
– Tylko pracowało? – Julia wyciągnęła rękę i położyła ją na moim udzie.

Spojrzałem na dłoń, a później w jej oczy.

– Co robisz?
– Wszystko, na co mam ochotę.
– Brałyście coś z Dani? – zapytałem, nie mogąc uwierzyć w tak nagłą zmianę.
– A co, wolałbyś, żeby to ona tu była? – wzmianka o koleżance wyraźnie na nią zadziałała. Nie odsunęła jednak ręki, wręcz przeciwnie, przesunęła ją na moje krocze.
– Tego nie powiedziałem – odpowiedziałem, zerkając w dół, na nią i starając się utrzymać pełną koncentrację na drodze.
– Może lepiej nic nie mów – rzuciła, a kiedy poczuła, jak reaguję na masaż, odpięła pas i sięgnęła drugą ręką do moich spodni i rozporka.
– To niebezpieczne – powiedziałem, ale nie zrobiłem nic, żeby jej przeszkodzić.
– Lubię ryzyko – wymruczała, a ja poczułem, jak chwyciła mojego kutasa i zaczęła go pocierać.
– To akurat już o tobie wiedziałem – uśmiechnąłem się do niej.

Coraz trudniej było mi skupić się na jeździe, Julia poruszała szybko ręką, a mój kutas pulsował w jej dłoni. Patrzyła na niego i na moje reakcje. Uśmiechała się z zadowoleniem, czując kontrolę i narastające podniecenie.

– Jeśli będziesz grzeczny, może dowiesz się więcej – przygryzła wargę i dalej rytmicznie mi trzepała.
– Zaraz skończę – jęknąłem przez zaciśnięte zęby.

Nie zwolniła, wręcz przeciwnie, a ja nie byłem w stanie się kontrolować, zamiast tego za wszelką cenę starałem się zachować skupienie na jeździe. Zacisnęła dłoń i już po chwili kutas zadrgał, wystrzeliwując nasienie, które spadło na moje spodnie i fotel. Aż sapnąłem, kiedy Julia dalej poruszała ręką, drażniąc wrażliwą, pokrytą spermą żołądź.

– Grzeczny chłopczyk – zaśmiała się i w końcu mnie puściła.
– Niegrzeczna dziewczynka – odparłem, uspokajając się.

Julia sięgnęła do torebki i wytarła dłoń w chusteczkę. Nie zamierzała za to w żaden sposób pomóc mnie. W końcu musiałem zatrzymać się na parkingu, żeby schować fiuta w spodniach i chociaż trochę wyczyścić spodnie. Niewiele to pomogło, za to ona wyglądała na zadowoloną. Gdy wreszcie dotarliśmy na miejsce i zniknęła za drzwiami domu, ja miałem tylko nadzieję, że dzisiaj nie będę musiał już nigdzie jechać. Jeśli to był pierwszy dzień pracy, aż bałem się pomyśleć, jak będą wyglądać następne.

 

[PanCiacho]

Długo czekałem na to opowiadanie ale było warto
Czekam na więcej...

 

[Misfit]

Pora na imprezę, ktoś chętny?

 

[Misfit]

Po przygodach z Julią myślałem, że większych problemów już mieć nie będę. W końcu czy może być coś bardziej ryzykownego niż kontakt z rozkapryszoną, puszczalską córeczką nadzianego faceta, dla którego się pracuje?

Okazuje się, że tak. Dwa dni później poznałem jego żonę, matkę Julii. Od mojego poprzednika dowiedziałem się, że nazywała się Nicole, ale wolała zdrobnienie Nikki. Pochodziła ze Stanów i tam się wychowała. Wiele o niej opowiadał, ale nie do końca chciałem mu wierzyć. Kierowcy lubią przesadzać w swoich historiach niemal tak samo jak wędkarze. Zmieniłem zdanie, kiedy spotkałem się z nią po raz pierwszy.

Podjechałem pod dom i wysiadłem. Kiedy otworzyła drzwi i wyszła, w myślach przyznałem kumplowi rację. Jeśli chodzi o wygląd, robiła wrażenie jak laski z programów o żonach z Hollywood. Elegancki kostium, wart pewnie więcej niż mój czynsz, był idealnie dopasowany do ciała. Miała zbyt idealne kształty, by były dziełem natury, a strój świetnie podkreślał kuszące efekty pracy chirurgów i trenerów. Długie, perfekcyjnie ułożone włosy opadały złotymi falami na ramiona. Jeśli w necie szukałbym hasła MILF, przy definicji mogłoby znaleźć się jej zdjęcie.

Ruszyłem w stronę Nikki i podałem jej ramię. Przyjęła je i chyba była zadowolona. Co prawda duże przeciwsłoneczne okulary zasłaniały pół twarzy, ale kąciki wykonturowanych, jędrnych warg na chwilę się uniosły. Otworzyłem jej drzwi i pomogłem wsiąść.
Chwilę później ruszyłem w stronę centrum i Galerii Bellini, chyba najdroższej galerii handlowej, jaka była w mieście. Po drodze zerkałem ukradkiem w lusterko i zastanawiałem się, ile może mieć lat. Julia miała koło 20 lat. Nikki musiała więc mieć co najmniej czterdzieści lat, ale miałem przeczucie, że jest starsza, a obłędny wygląd to po prostu efekt jej wysiłków oraz pracy sowicie opłacanego sztabu specjalistów.

Gdy dotarliśmy na miejsce, zaparkowałem i pomogłem jej przy wysiadaniu. Podała mi wypielęgnowaną dłoń i spojrzała ponad okularami. Miała jasne, chyba zielone oczy. Wydawała się rozbawiona, a może zadowolona… Wysiadła i poprawiła spódniczkę na biodrach. Później podała mi swoją torebkę i bez słowa ruszyła w stronę wejścia do galerii. Sam nigdy tu nie byłem – nawet parking był poza moim budżetem. Ona czuła się pewnie, niemal jakby była u siebie.

Szedłem krok za nią. Najpierw moją uwagę przyciągał wystrój i wystawy przypominające pokaz mody. Z zaskoczeniem zauważyłem, że na niektórych z nich stały nie manekiny, tylko żywi modele i modelki, którzy co jakiś czas zmieniali pozy. To był zupełnie inny świat. Równie oszałamiająco wyglądał jednak tyłek Nikki. Z początku starałem się nie patrzeć, ale po kilku ukradkowych spojrzeniach nabrałem odwagi. Ołówkowa spódniczka mocno opinała kołyszące się biodra, a jędrne, wyrzeźbione pośladki przyciągały wzrok. Jako regularny bywalec siłowni rozpoznałem, że musiała zrobić wiele przysiadów dla takiego wyglądu. Zdecydowanie byłem jej za to wdzięczny.
Odwiedziliśmy kilka sklepów, a w każdym Nikki była witana niczym stała bywalczyni. Pewnie nią była. W jednym z butików dziewczyna z obsługi zaproponowała nawet mnie coś do picia, kiedy Nikki szukała czegoś dla siebie. Nie skorzystałem, ale tym bardziej poczułem, że to zupełnie inna rzeczywistość. Z czasem w moich rękach pojawiały się kolejne torby. Na koniec zajrzeliśmy do salonu z bielizną. Nikki przez chwilę rozmawiała z brafitterką, a później zniknęła w przymierzalni. Ja w tym czasie starałem się nie patrzeć na wiszące wokół mnie zdjęcia modelek.

– Pani Nicole prosi – wyrwała mnie z zamyślenia brafitterka.
Zaskoczony poszedłem w stronę lekko uchylonych drzwi.
– Tak? – zapytałem niepewnie.
– Wejdź, potrzebuję telefonu.
Zawahałem się przez moment, ale w końcu wszedłem, patrząc w dół i trzymając jej torebkę przed sobą.
– Daj spokój, przecież patrzysz na mój tyłek cały dzień – usłyszałem i dopiero wtedy spojrzałem na Nikki.

Miała na sobie koronkowy komplet i pewnie stała pośrodku pomieszczenia. Wyciągała do mnie rękę. Jej widok zrobił na mnie takie wrażenie, że zawiesiłem się na moment i dopiero po chwili sięgnąłem do torebki, podając telefon.
– Dzięki. To wszystko – rzuciła, chwytając komórkę. – Napatrzyłeś się już – dodała rozbawiona, ale na pewno nie skrępowana. Jakby bawiło ją to, jakie zrobiła wrażenie. Gdy wychodziłem, zaczęła robić sobie zdjęcia.

Niedługo później wyszliśmy z butiku z kolejnymi trzema torbami. Gdy wróciliśmy do samochodu, nim wsiadła, obróciła się do mnie i z uśmiechem spojrzała prosto w oczy.
– Podobało się? – zapytała, a później, nie czekając na odpowiedź, wsiadła do auta.
– Nigdy nie myślałem, że będę miał taką ochotę znów pójść na zakupy – odpowiedziałem wreszcie, a zanim drzwi się zamknęły, usłyszałem jeszcze jej śmiech…

Całe te odwiedziny w Galerii Bellini dały mi do myślenia. Otwartość Nikki była z jednej strony onieśmielająca, a z drugiej bardzo podniecająca. Wyglądała świetnie, była obłędnie seksowna i zdecydowanie o tym wiedziała. Jednocześnie potrafiła też zachować dystans, który trzymał mnie na wodzy. W ciągu następnych dni woziłem ją jeszcze kilka razy, na różne spotkania, zajęcia czy kolejne zakupy. Za każdym razem pojawiało się między nami napięcie, flirt był jednak tak subtelny, że równie dobrze mógł być tylko zwykłą zdawkową rozmową, w której ja szukałem drugiego dna. To była zabawa w kotka i myszkę, tyle że to ja byłem gryzoniem.

Gdy w sobotnie popołudnie znów po nią podjechałem, myślałem, że czeka mnie podobna gra. Nikki tym razem ubrana była znacznie luźniej, a na ramieniu niosła sportową torbę. Zawiozłem ją do klubu i spokojnie czekałem na parkingu. Liczyłem już, że po tym, jak odwiozę Nikki do domu, będę miał wolne, ale w pewnej chwili przyszła wiadomość. Julia wybierała się wieczorem na imprezę. Od razu przypomniałem sobie nasze pierwsze spotkanie i to, jak uciekałem przed policją. Miałem nadzieję, że dzisiaj obędzie się bez takich przygód.

Z nudów zajrzałem na stronę klubu, do którego weszła Nikki. Okazało się, że nie wybrała się na zwykły trening. Dzisiaj odbywały się tam zajęcia Pilates & Prosecco. Najpierw nie mogłem uwierzyć, że takie zajęcia w ogóle istnieją, choć po Nikki mogłem się tego spodziewać. Ta kobieta nigdy nie wybiera czegoś pospolitego.

Wyszła z klubu po ponad dwóch godzinach. Wyglądało na to, że albo się śpieszyła, albo bawiła aż za dobrze, bo nawet się nie przebrała – nadal miała na sobie obcisłe legginsy i top. Wyszedłem z auta i ruszyłem w jej stronę, żeby zabrać torbę. Widząc to, uśmiechnęła się i pomachała mi. Zbyt energicznie. Aż się zachwiała. Ostatnie kilka kroków pokonałem biegiem i podałem jej ramię.

– Zajęcia udane?
– Nawet bardzo – odparła. – Jestem wykończona, ledwo stoję na nogach – zaśmiała się.
Zdecydowanie podczas zajęć musiało być więcej prosecco niż pilatesu. Zaprowadziłem ją do samochodu i pomogłem wsiąść.
– To dokąd teraz jedziemy? – zapytała wesoło, gdy już ruszyliśmy.
– Do domu – odpowiedziałem, patrząc na nią w lusterku.
– Nuuudy. Mam ochotę na coś ciekawszego! – zareagowała szybko.
– Możemy, tylko nie wiem, czy to odpowiedni strój, żeby pojawiać się gdzieś na mieście – powiedziałem po chwili zastanowienia.
Zamilkła, a ja obserwowałem w lusterku, jak przygląda się sobie.
– Fakt, nie jest to idealna stylizacja do baru – zaśmiała się znowu głośno. – Ale chyba nie myślisz, że wyglądam źle?
– Absolutnie, zawsze wygląda pani świetnie.
– Na pewno?
– Oczywiście, myślę, że jest pani bardzo seksowna – „Co ja, kurwa, właśnie powiedziałem!?” pomyślałem, ale było już za późno.
– No jasne, że jestem – odpowiedziała i zadowolona przesunęła dłońmi po swoich bokach, od piersi aż do bioder.

Cóż, powinienem być wdzięczny za to, że aż tak intensywnie trenowała. W innym wypadku pewnie już miałbym spore problemy, a tak udało się zmienić temat i wszystko rozeszło się po kościach.
Gdy byliśmy na miejscu, wjechałem do garażu. Zbliżała się godzina, na którą umówiłem się z Julią, a nie chciałem zastawiać podjazdu. Wysiadłem i podszedłem do tylnych drzwi, żeby pomóc Nikki. Nie wiem, czy to planowała, czy był to tylko impuls, czy czysty przypadek, ale kiedy się unosiła, nie postawiła stabilnie stopy i odchyliła się do tyłu, ciągnąc mnie za sobą. Nie byłem na to przygotowany i straciłem równowagę. W efekcie ona oparła się o auto, a ja o nią. Zamarłem.

Nasze twarze dzieliły centymetry, a ona tylko się zaśmiała, czując moją klatę naciskającą na jej piersi. Nie mam pewności, kto kogo sprowokował: ona swoim uśmiechem i spojrzeniem, czy ja, bo zbyt długo się nie odsuwałem. Zaczęliśmy się całować. Czułem jej ciepło, jej intensywne perfumy i słodycz ust. Gdy wsunąłem w nie język, Nikki tylko zamruczała i odwzajemniła pocałunek. Objęła mnie i przyciągnęła bliżej. Docisnąłem ją do boku auta, a w moich spodniach zrobiło się nagle bardzo ciasno. Zacząłem powoli i rytmicznie ocierać się o nią. Nikki musiało się spodobać, bo uniosła nogę i oparła ją o moje biodro. Nagle poczułem też jej dłoń na tyłku.

Lizaliśmy się i obmacywaliśmy namiętnie. Nikki mruczała i wzdychała prosto w moje usta, a ja miałem coraz większą ochotę dobrać się jej do majtek. Gdy już miałem sięgnąć do rozporka i go rozpiąć, Nikki nagle przerwała pocałunek i stanowczo odepchnęła mnie od siebie.
– Dobra, dobra, wystarczy tego dobrego – powiedziała z uśmiechem.
– Słucham?
– Wystarczy, co za dużo, to niezdrowo – dodała i przeczesała włosy dłonią. Później pochyliła się do lusterka i przesunęła palcem po wargach.
– Nie myśl sobie za dużo. Jasne? – wyprostowała się i z uśmiechem wzięła ode mnie torbę.
– Jasne – odpowiedziałem zdezorientowany, a chwilę później Nikki ruszyła w stronę drzwi prowadzących do domu. Znów była bardziej opanowana, jakby to wszystko przed chwilą było… niczym. Jedyne, co ją zdradzało, to mokra plama w kroku jasnych legginsów. Jej też się spodobało.

Do wyjścia Julii miałem godzinę. Żeby ochłonąć i zabić czas, zająłem się samochodem. Przetarłem kurze, wyczyściłem szyby i ogarnąłem bagażnik. Cały ten czas akcja z Nikki nie dawała mi jednak spokoju. Jej smak, zapach, nawet spojrzenie… wracały do mnie co chwila. Im dłużej o tym wszystkim myślałem, tym bardziej uświadamiałem sobie, w jak gównianej sytuacji się znalazłem. To, że dla niej to była tylko zabawa, było jasne. Dla mnie oznaczało to jednak kłopoty. Przyjemne, podniecające, ale przy tym bardzo poważne. Z jednej strony miałem jakąś nadzieję, że kiedy alkohol przestanie działać, Nikki zrobi krok wstecz i o wszystkim zapomnimy. Z drugiej… fantazjowałem o tym, co stałoby się, gdyby się nie zatrzymała. Nie wiedziałem, która opcja byłaby lepsza.

Gdy przyszedł czas, wyprowadziłem samochód i czekałem na Julię. W końcu wyszła z domu w oczojebnej żółtej sukience i sandałach na koturnie.
– Szybko, nie chcę się spóźnić – rzuciła, dając do zrozumienia, że na więcej nie mam co liczyć.
– Dzisiaj bez Dani?
– Bez, a co? Tęsknisz? – ton Julii stał się jakby ostrzejszy.
– Nie, po prostu wolę wiedzieć, czy przygotować się na pościgi.
– A tego jeszcze nie wiem – odpowiedziała zadziornie.
– Ale wracasz ze mną?
– Też nie wiem, może złapię jakiegoś Ubera – odpowiedziała, a nasze spojrzenia spotkały się w lusterku. – Poprzednim razem trafiłam całkiem nieźle.
– Lepiej uważaj, nigdy nie wiesz, czy nie trafisz na jakiegoś psychola.
– Może lubię psycholi? – zaśmiała się.
– Dobra, dobra – powiedziałem. – Odezwij się, jak będziesz chciała wracać. Będę gdzieś w okolicy.

Odwiozłem ją pod jeden z popularnych klubów i poczekałem, aż wejdzie do środka. Później odstawiłem samochód na jeden z pobliskich parkingów.

Byłem przyzwyczajony do takiego czekania, kiedy jeszcze jeździłem na Uberze, choć rzadko takie przestoje trwały dłużej niż 10 czy 15 minut. Tym razem trwało to niecałe trzy godziny, a ja zdążyłem odsłuchać prawie połowę audiobooka, zanim dostałem wiadomość od Julii. Zdziwiłem się trochę, że skończyła zabawę przed północą. Odpisałem, że będę za 10 minut i włączyłem silnik.

Julia wyszła z klubu chwilę po tym, jak podjechałem.
– Dobrze się bawiłaś? – zapytałem, podchodząc i pomagając jej wsiąść.
– Świetnie! – odpowiedziała, przeczesując włosy.
– No to do domu…
– Nie tak szybko – przerwała mi w połowie zdania. – Jedziemy na parking wielopoziomowy przy galerii.
– Po co? – zdziwiłem się.
– Zobaczysz – odpowiedziała. – Tylko szybko, nie chcę się spóźnić.
Wzruszyłem ramionami i ruszyłem. O tej porze ruch nie był już duży, więc na miejscu byliśmy jakieś 10 minut później.
– Na dach – Julia rzuciła z tylnego siedzenia, a ja wyczułem, jaka jest podekscytowana.
Parking był prawie pusty, może właśnie dzięki temu dość szybko usłyszałem charakterystyczny ryk silnika i pisk opon.
– Drift?
– Tak! Kumpel mi powiedział, że dzisiaj tu będą. Chcę popatrzeć – powiedziała.

Chwilę później wjechałem po rampie na najwyższy poziom. Dach rozświetlały czerwone race. W ich świetle widzieliśmy kilka osób stojących przy trzech samochodach, podczas gdy kolejny pojazd kręcił bączki z piskiem opon.
– Podjedź bliżej – rzuciła Julia.

Spojrzałem na nią w lusterku i wtedy zobaczyłem niebiesko-czerwone rozbłyski na podjeździe, którym dopiero co wjechaliśmy. Nie myślałem długo i zamiast podjechać do samochodów, wrzuciłem wsteczny i ostro skręciłem, ustawiając auto za instalacjami wentylacyjnymi. Wyłączyłem silnik i światła w chwili, kiedy na dach wjechał radiowóz.
Obserwowałem, jak ekipa w popłochu zaczęła wskakiwać do samochodów. Ten, który akurat był na chodzie, od razu zwiał z piskiem opon i zniknął, zjeżdżając na niższy poziom. Na dachu pojawił się drugi radiowóz. Drifterzy zaczęli manewrować, a policjanci próbowali zablokować wyjazdy.

Nagle usłyszałem, jak Julia otwiera drzwi i wychodzi.
– Co robisz? – krzyknąłem tylko i też wysiadłem, żeby ją zatrzymać.

Udało mi się ją zatrzymać przy wielkiej szafie sterowniczej, za którą się ukryliśmy. Obejmowałem ją od tyłu ramieniem i razem oglądaliśmy, jak samochody bawiły się w kotka i myszkę. Dwa kolejne już uciekły, ale radiowóz zablokował jeden ze zjazdów. Ostatnie auto pędziło w naszą stronę, ścigane przez policjantów. Kierowcy udało się zwiać, ale samochód zahaczył o ścianę i z paskudnym trzaskiem przejechał po niej bokiem. Radiowóz ruszył w pościg, ale drugi nadal blokował przeciwległy wyjazd. My staliśmy w cieniu, a ja zastanawiałem się, co robić – wsiadać do auta i też uciekać czy liczyć, że nas nie zauważą. Przyciągnąłem Julię bliżej siebie, żeby mieć pewność, że cień skutecznie nas skrywa. Jej neonowa sukienka nie pomagała.

– Puścisz mnie, czy aż tak ci się spodobało? – zapytała.
– Nie można się z tobą nudzić, co? – odpowiedziałem i pozwoliłem jej się odsunąć, ale nadal nerwowo patrzyłem na stojący przy odległym zjeździe radiowóz.
– Oczywiście, że nie – odwróciła się do mnie. Uśmiechnięta i pełna emocji.
– Mogłabyś wybierać bezpieczniejsze rozrywki.
– Przecież wiesz, że lubię ryzyko – powiedziała zaczepnie, przesuwając dłonią po mojej klacie.
Znów przysunęła się bliżej, a ja spojrzałem na nią z góry. Uśmiechała się, patrząc mi w oczy i zsuwając dłoń jeszcze niżej. Poczułem, jak zacisnęła palce na moim kroczu.
– Uspokój się – syknąłem, bo policjanci nadal mogli nas zauważyć.
– Nie zamierzam – odpowiedziała, zaczynając masować mojego kutasa przez spodnie. Kiedy się napiął, jej ruchy nabrały rytmu.

Chciałem jej przerwać, bo widziałem, że policjanci rozglądają się po parkingu, ale jeśli zaczęlibyśmy się szarpać, mogło być tylko gorzej. Julia dobrze to rozumiała i dalej testowała moją cierpliwość. Jej dłoń poruszała się rytmicznie, a ja czułem coraz większe podniecenie.

Radiowóz nagle ruszył, wykręcił i po chwili zniknął na podjeździe. My zostaliśmy sami. Wtedy Julia nagle odsunęła się ode mnie i zaśmiała.

– Ale jazda, co?!
– Bawi cię to? – zapytałem ostro.
– Jasne! – rzuciła i wytknęła język.
Patrzyłem na nią jednocześnie wkurzony i podniecony.
– Dobra, wracajmy do domu – od niechcenia rzuciła i ruszyła w stronę samochodu.

To był impuls. Nie myślałem, nie planowałem. Kiedy była na wyciągnięcie ręki, wysunąłem ramię i objąłem ją w pasie. Jej ciało momentalnie zesztywniało, kiedy ją przyciągnąłem, a później pchnąłem na maskę.

– Myślisz, że to zabawa? – zapytałem, stając za jej plecami i dociskając jej ciało do samochodu.
– Co ty wyprawiasz?! – krzyknęła.
– Przecież lubisz ryzyko – warknąłem. Rozsunąłem nogi Julii i sięgnąłem między uda. Mocnym szarpnięciem ściągnąłem jej majtki.
– Pojebało cię!? Przestań!

Nie zamierzałem. Byłem wkurzony, podniecony i chciałem dać jej nauczkę. Jednym ramieniem trzymałem ją dociśniętą do maski. Drugą ręką rozpinałem i zsuwałem spodnie.

Głośno pisnęła, kiedy w nią wszedłem. Była spięta, ale bez trudu wcisnąłem się w jej cipkę do samego końca. W pierwszej chwili próbowała się wyrwać, ale szybko przestała, a ja zacząłem pchać energicznie i mocno. Początkowy pisk szybko przeszedł w jęki, które z każdą chwilą stawały się głośniejsze. Sama wręcz zaczęła wypychać biodra i nadziewać się na mojego kutasa.

Nie myślałem, dałem się po prostu ponieść podnieceniu. Posuwałem ją na masce samochodu w poświecie dogasających rac. Tyłek Julii podrygiwał przede mną w rytmie mocnych pchnięć, a ja czułem zbliżające się spełnienie.

– Nie w środku – wysapała w pewnej chwili.

To trochę mnie otrzeźwiło. Miała rację. Niedługo później wyciągnąłem z niej napiętego, pulsującego penisa.

– Na kolana – rzuciłem ostro, a Julia bez sprzeciwu zsunęła się po masce i opadła przede mną na kolana.

Chwyciłem jej głowę i przyciągnąłem do siebie. Jej usta były ciepłe, wilgotne. Objęła wargami mojego kutasa, a ja znów zacząłem kołysać biodrami. Skończyłem szybko, wypełniając usta Julii nasieniem. Spróbowała przełknąć, ale zakrztusiła się i kaszląc, wypluła część spermy na asfalt.

– A teraz możemy jechać do domu – powiedziałem i pomogłem jej wstać. Julia tylko na mnie spojrzała, ale nie odezwała ani słowem.

Milczała też przez całą drogę do domu, a do mnie coraz bardziej docierało, że z każdym dniem pakuję się w coraz większe kłopoty.