Samotność w związku
- Rozpoczęty przez Minetkarz
- Rozpoczęty
Gdybyśmy sobie wszyscy radzili to nie siedzielibyśmy pewnie na SexForum 
Niektórym się nudzi, inni szukają towarzystwaGdybyśmy sobie wszyscy radzili to nie siedzielibyśmy pewnie na SexForum
Jeśli związek ma zostać utrzymany, trzeba dążyć do porozumienia. Choć czasem samotność w związku może zadziałać korzystnie.
Nie ma co rachować . Jak jesteś samotny w związku, to nie jest to. Co korzystnego z tego wyciągniesz ?
Ja trafiłem tu co prawda zupełnie nie z takiego powodu, ale poznałem trochę ludzi i zobaczyłem, że z tą samotnością - określoną jak w tytule - nie jestem odosobniony. Że to nie jest tak, iż jestem jakiś "niedorobiony", "psychiczny" - bo wszyscy dookoła są szczęśliwi, ich związki kwitną a u mnie jest zupełna "klapa".Gdybyśmy sobie wszyscy radzili to nie siedzielibyśmy pewnie na SexForum
Że nie jestem w tym sam.
Bardzo łatwo jest osądzać innych - ten jest winny, tamten jest winny, ona winna, on winny... A bywa tak, że decyzje podjęte dekady wcześniej - "mszczą się", ich skutki zaczynają być widoczne. A wcześniej nam się wydawało to, czy tamto, że jest OK, z czasem się ułoży, uleży....
Ale tyle w temacie, bo za dużo napiszę...
Ostatnia edycja:
A pisz przecież to miejsce wlasniena pisanie.
W poprzednich sie zdarzało.
Jeśli rozmowy nie pomagały i nie widziałam chęci z drugiej strony by było lepiej to zwiazek sie kończył.
Nue widze potrzeby by sie męczyć.
Jeśli rozmowy nie pomagały i nie widziałam chęci z drugiej strony by było lepiej to zwiazek sie kończył.
Nue widze potrzeby by sie męczyć.
Nie ma co ciągnąć związku, jeżeli nie ma bliskości pomiędzy osobami. To jest wbrew temu, co oznacza związek. Jeżeli nie pomoże porada u psychologa par, to niech każde idzie w swoją stronę.
Wbrew pozorom mężczyźni są w stanie bardzo dużo wyciągnąć ze związku bez bliskości:
- opiekę kucharską
- usługi sprzątające
- mityczny święty spokój, gdy małżonka się odsunie mogą spędzać czas jak chcą, np. grając na konsoli nocami, zaspokajając popęd przez ekran itp.
- oszczędność energii, bo nie trzeba rozmawiać
- gdy mają dzieci to żona najczęściej ogarnia logistykę, opiekę i naukę
- unikają niekomfortowych skutków rozstania - rozwodów, podziałów majątku, ryzyka, że była zablokuje kontakty faceta z dziećmi lub generalnie wyjdzie z niej mściwa wiedźma.
Resztę potrzeb psychologicznych mogą sobie podreperować w Internecie (np. na naszym forum).
No bardziej już nie mogłeś mu pomóc naprawdę coś o tym wiem. Nie opowiadaj mu takich głupot bo to co mu napisałeś to jest głupota i to straszna. Sam jestem w związku gdzie kobieta jest responsywna. Poczytaj sobie trochę o tym to będziesz wiedział wtedy kolego dlaczego się jest sam w związku ale samotnym. I to niestety nie jest żadna choroba po prostu tak organizm ją nauczył że najpierw trzeba ją rozgrzać i dopiero ona odda ci to co ma najlepszego w sobie pożądanie dotyk bliskości i tak dalej. Z moją panią jestem już 26 lat gdzie 15 jesteśmy odkąd się Zaczęło responsywność u niej.
To jest niezdrowe trwać w związku, w którym czujesz się samotny. Skoro rozmowy nie pomagają, to również brakuje szacunku. Lepiej zakończyć niż trwać, skoro (chyba) obie strony się męczą.
Dziekuje ci za wlis, bardzo mądrze oddalne słowa. Lecz dodałbym jeszcze to, że poświęcenie dla dzieci tak dlatego facet nie chce też odejść i po prostu ciągnie to, nic z poczuciiem że może się jeszcze kiedyś zmieni.
Nie jesteś w tym osamotniony. U mnie jest podobnie. Ciężko porozmawiać na tematu 'tabu' albo w ogóle związane z cielesnością i potrzebami.... W takim aspekcie jestem samotny w związku. Ale związek buduje się na tym co łączy, a nie na różnicach.
Tak tylko jak osiągnąć porozumienie, jesli to jest problem.. zaufać komuś ze sie nie zostanie wyśmianym, ocenionym.. nieraz wychodziłem z rozmową, ale kończyło sie szybko temat ucinany przy furtce. Obecnie boje sie juz ruszac te tematy.. i taki kisiel mam
No jak bym sam to pisał o sobie....
Ja doszedłem do wniosków, ze to nie jest najważniejsze i pogodziłem się w swojej samotności w tych sprawach. Co nie oznacza, ze nie próbuje. Ale ze skutkiem jak piszesz. Czasem chciałbym powiedzieć otwarcie, wprost co mnie nurtuje, o czym marze. Ale tak jak piszesz, obawiam się negatywnych reakcji drugiej strony... Może gdybyśmy byli krócej niż 26 lat ze sobą, to było by to łatwiejsze..... I tak oto tacy samotni w związkach ludzie lądują tu, w internetach. Tu jakoś mamy więcej odwagi....
Z ta odwagą to trzeba uważać, królują głupie stereotypy. Ja wciąż się boję pisać o pewnych rzeczach otwarcie, publicznie, bo zobacz jak jesteśmy postrzegani, jako "znudzeni hrabiowie", którzy na takich forach szukają "lasek do poruchania".No jak bym sam to pisał o sobie....
Ja mam niby dystans do siebie, ale dziś to już czuję się jakbym dostał w mordę młotem kowalskim albo co najmniej ślusarskim.
Nic to, jak mawiał pewien Wołodyjowski.....
Przyklejamy plaster i idziemy dalej, wbrew wszystkiemu
Ostatnia edycja:
Dodam ze to powoduje to ze sam sie wycofuje, zaczynam myśleć ze moje fantazje, moje pomysły są nie do wysłuchania, nie mówiąc ze do zrozumienia. Naszczescie to co nas łączy w związku pozwala trzymać sie razem. Coc tak nie miało być... ale odpowiedzialny jestem tylko za siebie.. dzięki za komentarze
Podobne tematy
| Rozpoczęty przez | Tytuł | Forum | Odp | Data |
|---|---|---|---|---|
|
Samotność i relacje | Seks | 0 | |
|
SAMOTNOŚĆ W TŁUMIE | Opowiadania erotyczne | 2 | |
| M | Seks w oficjalnym związku i nieoficjalnym | Porady seksualne | 7 | |
| X | Oralna abstynencja w związku. | Seks | 17 | |
| C | 5 lat (nie)szczęśliwego związku | Porady seksualne | 11 |
Podobne tematy
Nie dołączyłeś do żadnego pokoju.