Jej odczucia i komfort psychiczny też są bardzo ważne. I nic nie musi.
Nie mówię, że musi. Mówię tylko, że szczerość jest ważna, a poza tym, że jest pierwotna i wrodzona, oraz że skazywanie kogoś na domysły jest okrutne.
Jedne kobiety za "karzełka" uznają mężczyznę mającego poniżej 150 cm, a inne mającego poniżej 170 cm. Nigdy się nie wie, z jaką kobietą ma się do czynienia pod względem tej preferencji, dopóki ona sama tego wprost nie powie.
Łatwiej powiedzieć, niż zrobić.
Możesz rozwinąć tę wypowiedź? Czy chodzi o to, że dla części osób bycie szczerymi jest trudne?
W ogóle to wpisałem w Google frazę "czy szczerość jest wrodzona a nieszczerość nabyta i wyuczona" i otrzymałem taką oto odpowiedź od AI:
"To stwierdzenie jest w dużej mierze prawdziwe i znajduje potwierdzenie w psychologii rozwojowej oraz naukach o zachowaniu. Szczerość (autentyczność) jest postrzegana jako nasza naturalna, pierwotna postawa, natomiast nieszczerość (kłamstwo, manipulacja) to umiejętność wyuczona w procesie socjalizacji
.
Oto szczegółowe rozbicie tego zagadnienia:
1. Szczerość jako cecha wrodzona (naturalna)
- Dziecięca otwartość: Małe dzieci są naturalnie szczere. Wyrażają swoje emocje, potrzeby i spostrzeżenia wprost, bez filtra społecznego.
- Intrinsyczna szczerość: Badania sugerują, że ludzie mają wrodzoną skłonność do bycia szczerym, a kłamstwo wiąże się z wewnętrznym kosztem psychologicznym.
- Brak filtra: Szczerość wynika z braku rozwiniętych umiejętności manipulowania wizerunkiem, co cechuje dzieci w bardzo wczesnym wieku.
2. Nieszczerość jako cecha nabyta (wyuczona)
- Socjalizacja i adaptacja: Nieszczerość jest umiejętnością społeczną, którą dzieci zdobywają wraz z rozwojem (zwykle około 3-4 roku życia), ucząc się, że nie zawsze warto mówić prawdę.
- Unikanie kar: Dzieci uczą się kłamać, aby uniknąć konsekwencji (kary) lub uzyskać korzyści.
- Kłamstwa prospołeczne: Uczymy się nieszczerości, aby funkcjonować w społeczeństwie (np. "powiedzieć babci, że podoba się prezent, mimo że się nie podoba") – jest to wyuczona uprzejmość, mająca na celu ochronę uczuć innych.
- Presja otoczenia: Nieszczerość staje się "mechanizmem przetrwania" w sytuacjach społecznych, w których szczerość jest źle widziana lub zagrażająca.
Podsumowanie
Szczerość to
domyślne ustawienie człowieka, podczas gdy nieszczerość jest
narzędziem wyuczonym, które rozwijamy, aby zarządzać relacjami społecznymi, unikać bólu lub osiągać cele. Choć bywamy nieszczerzy, w większości przypadków kłamstwo wymaga od nas świadomego wysiłku poznawczego, a nie jest naturalnym odruchem"